O refuxiado

 

Chámanlle ‘o refuxiado’ e os seus peiños endexamais se calzaron.

 

A súa casa, a súa escola estouparon polos aires, e chámanlle ‘o refuxiado’.

 

Non ten cousa que comer, e chámanlle ‘o refuxiado’.

 

Fuxiu de homes armados no colo da súa nai, e chámanlle ‘o refuxiado’.

 

A súa nai morreu afogada nas costas de Grecia, e chámanlle ‘o refuxiado’.

 

Durme esfarrapado nunha lameira diante das portas pechadas de Europa, sen casa nin teito que lle servan de refuxio.

 

¡E aínda lle chaman ‘o refuxiado’!