Arrolo

 

Tin tintilán, tin tintilán.

Catro por dous, oito por dez.
Tin tintilán, tin tintilán.
Quero saber multiplicar.

 

         O autobús partiu, afastouse amodo e xirou á dereita, desaparecendo. Respirou con alivio. Xa era hora! Despediuse ás presas dos outros pais. O neno xa estaba facturado para o campamento e agora tería unha semaniña tranquila para lla adicar ás cousas pendentes, que eran tantas. O neno esgotáballe as forzas, quitáballe a alma do corpo, arriba, abaixo, o reino do absurdo e da molicie, non medrarán dunha vez e marcharán polo seu propio vieiro…

 

Tin tintilán, tin tintilán.

Cinco por seis, nove por tres.
Tin tintilán, tin tintilán.
Ven, paiciño, a me axudar.

 

         A vivenda precisaba dunha boa limpeza. Agora, na morna soedade da casa deshabitada, era o momento axeitado. A porta da habitación non abría; esparexidos polo chan, os xoguetes rompidos, os monecos abandonados parecían ofrecer resistencia. Empurrou a porta e entrou na tobeira do neno, paisaxe de batalla, armado cunha vasoira. Todo para o lixo. Libretiñas rasgadas, papeis en folla e confetti, caperuchas de bolis, estoxos valeiros, naipes desparellados, o brazo dun moneco, unha pila marela, a perna do moneco, unha pombiña de papel…

 

Tin tintilán, tin tintilán.

Sete por un, catro por seis.
Tin tintilán, tin tintilán.
Que teño un pai moi especial.

 

…unha barra de pegamento seco, un aramio de uso incógnito, o rosco dun celo esgotado, unha tarxeta do día do pai ‘Quérote moito, papá’, cunha guirlanda verde marengo e un corazón laranxa, pezas dun puzzle esquecido, unha pedra de plastilina azul, un lápiz bermello rompido pola metade, sen punta, o aro dun vello chaveiro sen chaves, unhas gafas sen cristal, unha moeda de dous céntimos, un bono desconto caducado, o temible ollo dun tigre de trapo, un sobre de azucre de Disneyworld, a invitación a un cumpreanos, unha folla enrugada coa metade dun exame de matemáticas, un álbum con catro cromos, algo que foi un póster, a roda dun mecano, a corda dunha peonza, un papel de envolver, un molle, unha canica, unha batuta de tambor…

 

Tin tintilán, tin tintilán.

Oito por tres, Cinco por dous.
Tin tintilán, tin tintilán.
Segue, meu pai, ata o final.

 

         O autobús tivo un accidente na estrada. Os nenos non regresarán. Os familiares saíron das súas casas cara o depósito de cadavres. Todos agás un pai, que marchou en dirección contraria na procura do camión do lixo.

 

Tin tintilán, tin tintilán.

Tende conta, cántolle aos pais.
Despois do último número
Non hai ningún número máis.